هدف این پژوهش بررسی تحول درک مفهوم دروغ و اشتباه در کودکان مقاطع مهدکودک، پیش دبستان و کلاس دوم ابتدایی شهر اصفهان بوده است. بدین منظور 123 کودک (61 پسر و 62 دختر) به صورت تصادفی با روش نمونه گیری خوشه ای از سه مقطع مهد کودک، پیش دبستانی و کلاس دوم ابتدایی 3 منطقه جغرافیایی شمال، مرکز و جنوب شهر اصفهان انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از روش مصاحبه بالینی و داستانهای عروسکی جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل واریانس نشان داد که تحول درک مفهوم «دروغ» و «اشتباه» در کودکان از روندی تحولی پیروی می کند (p<0.0001). کودکان مهدکودکی علیرغم آشنایی با مفهوم دروغ، در تمایز دروغ و اشتباه با مشکل مواجه بودند. 69 درصد کودکان گروه مهد کودکی، 85 درصد گروه پیش دبستانی و 95 درصد گروه کلاس دوم توانستند مفهوم دروغ را درک کنند و این در حالی بود که فقط 21 درصد کودکان گروه مهد کودکی، 45 درصد گروه پیش دبستانی و 85 درصد گروه کلاس دوم توانایی درک مفهوم اشتباه را داشتند. علاوه بر این، یافته ها حاکی از آن بود که تفاوت معنی داری بین دو «جنس» از نظر متغیرهای مورد بررسی وجود ندارد.

در این نوشتار سیر تحول مفهوم دروغ در ایران عصر هخامنشی و چگونگی چفت و بست شدن آن با ساختارهای سیاسی بررسی می شود. تمدن ایرانی نخستین و تنها تمدن عصر پیشامسیحی است که مفهوم دروغ در آن هم طنینی سیاسی دارد و هم به مثابه کلیدواژه ای مرکزی در دستگاهی اخلاقی کاربرد یافته است. چرایی این اهمیت یافتن دروغ در دستگاه نظری ایرانیان باستان پرسش مرکزی این نوشتار است. بحث با واکاوی مفهوم دروغ در گاهان و اوستا آغاز و در ادامه، سیر تکامل مفهوم دروغ در متون اوستایی کهن و متاخر وارسی می شود. آنگاه این مفهوم به طور مقایسه ای با متون پارسی باستان به جا مانده از شاهنشاهان هخامنشی مقایسه و به ویژه کاربست مفهوم دروغ در کتیبه بیستون تحلیل می شود.

زمینه و هدف دروغ مصلحت آمیز یکی از چالش های اجتناب ناپذیری است که در طی فرآیند مراقب از بیمار، باعث ایجاد دوراهی های اخلاقی می شود. مفهوم دروغ مصلحت آمیز در مراقبت، انتزاعی و مبهم است. این مطالعه با هدف تحلیل مفهوم دروغ مصلحت آمیز در فرآیند مراقبت از بیمار با استفاده از روش هیبرید انجام گرفته است. روش بررسی در این مطالعه، از سه مرحله تحلیل مفهوم مدل هیبرید استفاده شد. در مرحله نظری مقالات مرتبط در پایگاه هایPubMed، CINAHL، ScienceDirect، Scopus، Scholar Google، SID و Magiran در محدوده سال های 1980 تا 2018 با کلیدواژه های حقیقت گویی، دروغ مصلحت آمیز، مراقبت و فریب به فارسی و انگلیسی مورد جستجو قرار گرفتند. در مرحله کار در عرصه مصاحبه های نیمه ساختار یافته با پرستاران به عمل آمد. در مرحله آخر با ترکیب دو مرحله قبل، تحلیل نهایی انجام یافت. یافته ها در مرحله نظری، مشخصه های عدم آسیب رسانی، بدون انگیزه شخصی و استفاده در موقعیت ضروری مشخص شد. در مرحله کار در عرصه، در تحلیل داده ها سه طبقه اصلی «حلاوت حقیقت تلخ»، «جملات بدون آسیب جهت پیشگیری از آسیب» و «آرامش دهنده موقت تا تعادل موقعیت» به دست آمد. تلفیق مفاهیم استخراج شده از مرحله نظری و کار در عرصه، دروغ مصلحت آمیز در فرآیند مراقبت از بیمار را این گونه تعریف می کند: «یک تصمیم اخلاقی بدون انگیزه شخصی است که در موقعیت های نامتعادل رویارویی با حقیقت تلخ، جهت پیشگیری از آسیب های قابل پیش بینی به بیمار انتخاب می شود. ». نتیجه گیری اگرچه تعریفی از دروغ مصلحت آمیز براساس مراحل سه گانه یاد شده به دست آمد، اما توسعه هرچه بیش تر این مفهوم مستلزم نگاه عمیق به فضای فرهنگ ایرانی اسلامی کشور ایران است. بنابراین انجام بررسی های بیش تر در سایر مراکز درمانی کشور پیشنهاد می شود.

دروغ گویی از نظر لغوی به معنای کتمان واقعیت است و بیان سخنی که واقعیت خارجی برای گوینده ندارد. فرد دروغ گو از طریق دروغ گفتن، ضعفهای خود را می پوشاند  و شنونده را گمراه می سازد.خود را از مجازات نجات می دهد و بدین وسیله توجه دیگران را به خود جلب می کند.در این مقاله با توجه به اینکه -کودکان امروز بزرگسالان فردا، و بزرگسالان امروز کودکان دیروزند - سعی شده است به عوامل موثر بر دروغ گویی کودکان و بزرگسالان جداگانه  توجه شود سپس شیوه های شناخت عوامل دروغ گویی و همچنین پیشگیری و درمان آن ارائه گردد. از جمله مشکلاتی که اغلب والدین در فرآیند رشد و تربیت فرزندان خود با آن مواجهند، دروغ گویی کودکان است. دروغ گفتن یکی از رفتارهای متداول کودکان خردسال است. ممکن است این سوال برای والدین پیش آید که چگونه می توان از دروغ گویی کودکان پیش گیری کرد و یا آن را از بین برد؟ در پاسخ به این پرسش والدین و مربیان باید توجه داشته باشند که لازم است تغییراتی در رفتار و کیفیت ارتباط انها با کودکان صورت گیرد تا به تدریج از شدت این رفتار کاسته شده و از بین برود. در این راستا وظایفی به عهده والدین و مربیان است که به عمده ترین آنها اشاره می شود. درغ گویی بزرگسالان نمونه ای از انعکاس و تجلی سیر قهقرایی آنان به مرحله کودکی است و جامعه دروغ گو جامعه ای است نابالغ و فرو افتاده و دچار ناایمنی.اعمال کودکانه ای که از اشخاص بزرگسال سر می زند معرف بازگشت آنها به عالم کودکی و ازعواقب ناکامی است. برای درمان دروغ گویی و مبارزه با این آفت خانوادگی، تربیتی، اجتماعی، آفتی که خوبیهای زندگی را کم رنگ ساخته اعتماد فیمابین را از بین برده و بر محبتها و عشقها سایه انداخته شناخت علل آن کاملا ضروری است.دروغ گویی به عنوان یک مشکل عوامل گوناگون و متعددی دارد که به مهمترین آنها اشاره شده و روشهای پیشگیری و درمان هر مورد توضیح داده شده است.

معنا و ماهیت دروغ گرچه در ابتدا روشن می نماید، ولی با اندکی تامل، پرسش های زیادی پیرامون آن مطرح می شود که پرداختن به آن را ضرورت می بخشد. به نظر می رسد در ماهیت دروغ چهار شرط لازم است: شرط بیان خبر، شرط خلاف واقع بودن خبر، شرط تخاطب و شرط قصد فریب داشتن. بین دروغ و فریب فرق است. دروغ نوعی فریب است که منحصر در گفتار و هر چیزی که قائم مقام گفتار باشد مانند نوشتار و اشاره است نه در مطلق قول و فعل، همچنین دروغ در خبر ممکن است نه در مطلق کلام. فریب در مطلق قول و فعل امکان دارد. دروغ مخالفت مراد متکلم با واقع نفس الامر است نه مخالفت ظاهر کلام با واقع یا اعتقاد متکلم. قصد عمد و علم به نادرستی خبر در دروغ شرط است. دروغ چون در اخبار، محقق است پس بدون وجود مخاطب امکان ندارد. دروغ همیشه با قصد فریب مخاطب همراه است. دروغ یعنی «شخصی با قصد اخبار از واقع، خبر خلاف واقعی که خود علم به خلاف بودن آن دارد به شخص دیگر بدهد با این قصد که او باور کند این خبر واقعیت دارد». برای حل نزاع فرق کلامی در ذاتی یا اعتباری بودن قبح دروغ باید به ماهیت و تعریف دروغ رجوع کرد. اگر دروغ را خبر خلاف واقع تعریف کنیم، این عمل ذاتا قبیح نیست مگر وجوه و اعتباراتی چون ضرر زدن، فریب دادن، اغرا به جهل به آن اضافه شود، ولی اگر دروغ را خبر خلاف واقع با قصد فریب دیگران تعریف کنیم قبح آن ذاتی خواهد بود.

بی تردید، دروغ از مهم ترین رذائل اخلاقی است و در مقابل آن صداقت و راستی قرار دارد. همواره، هم در جهان شرق و هم در جهان غرب، اندیشمندان بسیاری (اعم از ایدئولوژیست های دینی و غیردینی) صداقت را یک حقیقت انسانی برشمرده، از آن دفاع کرده و در نصایح و لطائف اخلاقی، پیروان خود را از دروغ برحذر داشته اند. با این حال، پژوهش های گسترده ای با رویکردهای مختلف دینی، فلسفی و معرفت شناختی، جامعه شناختی و روان شناختی درباره ی مفهوم شناسی دروغ انجام و استدلال های متعددی برای آن ارائه شده است. آنچه در این گفتگو درباره ی آن سخن می رود، مفهوم شناسی دروغ از نگاه اندیشمندان غربی و اسلامی و اثبات همخوانی هر دو نگاه درباره ی این مفهوم است. این گفتگو با رویکردی مقایسه ای نشان می دهد با تحولی که در قرن بیستم در معنی دروغ ایجاد شده است، هم غربی ها و هم اندیشمندان اسلامی، قصد فریب را در معنی دروغ دخیل ندانسته اند. غربی ها برای اثبات مدعای خود به واژه ی اظهارکردن و اندیشمندان اسلامی به واژه ی اخبار/ گزارش دادن استناد کرده اند. وجه مشترک دو دیدگاه این است که هر دو واژه و تبیین ارتباط معناشناختی آن ها با دروغ، مفاهیم شوخی، لطیفه، طنز و تئاتر را به خوبی از گستره ی معنایی دروغ خارج می-کنند.

سابقه و هدف: اگرچه محققان بر ضرورت حمایت از پرستار تاکید نموده و آن را در کاستن از فشار کاری، افزایش خلاقیت، بهبود رضایت شغلی و بهبود کیفیت مراقبت از بیماران موثر دانسته اند، اما مطالعات محدودی بر معنا و مفهوم حمایت حرفه ای و فرایند تحقق آن در پرستاری انجام شده است. این مطالعه به منظور پی بردن به مفهوم حمایت حرفه ای و فرآیند تحقق آن از منظر پرستاران، انجام شد.مواد و روش ها: تحقیق به روش گراندد تئوری در طی سال های 88-1383 انجام شد. سوال تحقیق آن بود که پرستاران چه تجارب و ادراکاتی از حمایت حرفه ای داشته و چه عوامل و فرایندهایی را در حمایت از پرستار موثر می دانند؟ نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شده و داده ها از طریق مصاحبه های باز نیمه سازمان یافته جمع آوری شد. 29 پرستار در بیمارستان های تهران و کاشان مورد مصاحبه قرار گرفتند و تجزیه و تحلیل داده ها مطابق با روش اشتراوس و کوربین انجام شد.نتایج: داده ها در هفت طبقه "مفهوم حمایت"، "احساس بی پناهی"، "کاهش خودباوری"، "کاهش کیفیت مراقبت"، "انفعال"، "کاهش همبستگی حرفه ای" و "حمایت قانونی" قرار گرفت. در این بین، "حمایت قانونی" به عنوان متغیر مرکزی انتخاب شد. به اعتقاد مشارکت کنندگان، حمایت حرفه ای عبارت است از پشتیبانی مادی، معنوی از پرستار به گونه ای که او را قادر سازد توانمندی های خود را در مراقبت از مددجویان به کارگیرد. به اعتقاد شرکت کنندگان، حمایت حرفه ای باعث احساس توانمندی و تسهیل تصمیم گیری بالینی می شود. در مقابل، احساس بی پناهی باعث بی تفاوت شدن، ناتوانی برای اظهار وجود، بدبینی دو طرفه پرستاران و مسئولین و احساس بی قدرتی می شود. احساس فقدان حمایت قانونی باعث کاهش توان تصمیم گیری و مداخله پرستاران و نیز احساس بی اختیاری و فقدان حمایت قانونی مدیران پرستاری شده است.نتیجه گیری: پرستاران، حمایت حرفه ای را دربردارنده پشتیبانی مادی و معنوی از پرستار در جهت مراقبت از بیمار می دانستند. آنها از عدم حمایت و احساس بی پناهی رنج می برند. توسعه حمایت، به ویژه حمایت قانونی از پرستار می تواند به کاهش احساس بی پناهی پرستاران کمک کند.

آثار هنری، بخشی اساسی از فرهنگ یک جامعه و منعکس کنندۀ وضعیت فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی آن جامعه هستند. پژوهش پیش رو به تحلیل گفتمان انتقادی نمایشنامۀ خشکسالی و دروغ نوشتۀ محمد یعقوبی می پردازد تا مطالعه کند که مفهوم جنسیت در این متن زبانی در قالب چه گفتمان هایی تولید یا بازتولید می شود. یعقوبی از نمایشنامه نویسانی است که در بیشتر آثارش، مضمون روابط میان زن و مرد در محیط خانواده و نقش های جنسیتی، برجسته است. برای نیل به هدف پژوهش، نظریه های مربوط به جنسیت از بعد زیست شناختی، فرهنگی و گفتمانی مطرح شده اند و در بخش روش تحقیق، رویکرد تاریخی-گفتمانی روث وداک که پس زمینه های تاریخی-اجتماعی متون را برای تحلیل درنظر می گیرد، انتخاب شده است. بهره گیری از افق تاریخی-اجتماعی دهۀ هشتاد و تحلیل متن نمایشنامه با استفاده از راهبرد های پنج گانۀ وداک و بررسی مضامین کلیدی مندرج در آن نشان می دهد در نمایشنامۀ خشکسالی و دروغ، تعریف جنسیت و نقش های جنسیتی در وضعیتی میان گفتمان سنتی رسمی مسلط و گفتمان مدرن (به عنوان گفتمان رقیب) که امکان بروز آن در دهۀ هشتاد فراهم شد، تولید می شود. همچنین نویسندۀ متن به خوبی توانسته موقعیت جامعۀ در حال گذار به سمت مدرنیتۀ ایران در دهۀ هشتاد و پیامدها و تحولات ایجادشده به سبب آن در عرصۀ خصوصی خانواده و روابط زناشویی را در خصایص شخصیت هایش بازنمایی کند.